Motto: "kształtem miłości piękno jest i tyle..." 

Cyprian Kamil Norwid 

Idea, opis i uzasadnienie projektu

Projekt „Beautiful” jest oryginalną koncepcją artystki wizualnej Izy Maciejewskiej.

Projekt eksploruje problem istnienia obiektywnego piękna przez obraz osoby, która jest dla każdego uczestnika subiektywnie kimś pięknym - wyjątkowym, kochanym, bliskim oraz oswajania obcości – ludzkość jako jedna rodzina. 

W wyniku eksperymentu, polegającego na użyciu zdjęć osób – kobiet i mężczyzn (zeskanowaniu przyniesionych przez uczestników projektu, wprowadzeniu poprzez aplikacje mobilne lub stronę internetową projektu), przetworzonych następnie przez program komputerowy, powstanie „żywa” fotografia. Podlegać ona będzie nieznacznej przemianie, gdy wgrana zostanie kolejna twarz. Modyfikacje nie będą polegały na przenikaniu jednej twarzy w drugą, lecz na scalaniu dodawanych cech przy użyciu algorytmów sztucznej inteligencji. Do projektu zaproszony jest KAŻDY, kto zechce wziąć w nim udział. Można będzie zrobić to poprzez Internet z każdego zakątka Ziemi. Stworzona zostanie w tym celu także aplikacja mobilna na smartfony. 

Obraz końcowy będzie zbiorowym wyobrażeniem o pięknie człowieka opracowanym przez sztuczną inteligencję – mieszanką wszystkich ras, w zależności od tego, kto wejdzie na stronę projektu i jaki preferowany typ zostawi. Hinduskie oczy, słowiańskie usta, semicki nos, podbródek azjatycki.

Czy w wyniku konsolidacji obrazów za pomocą komputerowego programu powstanie „Ideał", być może likwidujący wizerunek Innego, obcego? Efekt tego eksperymentu trudny jest do przewidzenia.

Punktem wyjścia są dwie fotografie ukochanych osób artystki – dla niej idealnie pięknych – w tym wypadku są to jej rodzice, niczym mityczni Adam i Ewa – rodzice całej ludzkości.

W sztuce od wieków poszukiwano kanonu piękna ludzkiego ciała, który zmieniał się w różnych epokach. 

 Czy jednak piękno można sprowadzić jedynie do proporcji, obliczalności i wymierności? Jeśli nie, to czym jest piękno? Jakie kanony, gusta i obyczaje społeczne decydują, że jedne ciała zdają się piękniejsze od drugich? 

W projekcie „Beautiful”, piękno podlega mutacji tu i teraz, jest wiecznie zmienne, ulotne, nietrwałe. Staje się wypadkową, niczym wypadkowa ludzkich genów przenoszona z pokolenia na pokolenie.

Koncepcja piękna jest bowiem subiektywna i partykularna. Każdy człowiek ma własną. Piękne jest to, co takie się wydaje postrzegającym je, w oparciu o zmysły i doświadczenie przyjemności. Piękni są zazwyczaj nasi wybrańcy i członkowie rodziny – żony, mężowie, dzieci, rodzice. Piękni są ci, których kochamy.

Koncepcja wystawy „Beautiful” powstała jako reakcja na zaostrzające się konflikty i podziały między społecznościami na świecie. To także swoisty protest artystki przeciwko postępującemu kwestionowaniu humanistycznych wartości. Projekt „Beautiful” odwołuje się do archetypicznej opozycji „swój-obcy” i stawia znak równości pomiędzy tymi dwiema kategoriami, ukazując ludzkość jako jedną rodzinę.

Motto: "kształtem miłości piękno jest i tyle..." (love is shaped by the beauty only) by Cyprian Kamil Norwid

Description, idea and project’s substantiation:

The “Beautiful” project is an original idea by Izabela Maciejewska, a mulitimedia artist from Łódź in Poland. It explores the conflict between objective side of beauty and subjective one, reflecting the image we have of our nearest and dearest person. But also it presents humanity as one big family. 

An experiment is as follows: photographs of men and women faces (brought personally by attendants and later scanned or just added through the apps or the project website) are digitally processed through especially created computer programm. As a results we receive “live” photographs that will be changed every time new face is inserted. However, modifications will not purely rely on interfusion of one face with another, but rather on merging added qualities. The final picture will be an ideal, yet collective concept of beauty – the mix of all races, depending on every one walking into the gallery and leaving the preferred type. Hindu eyes, Slavic mouth, Semitic nose, Asian chin... Will the consolidation of pictures create the Universal Ideal and possibly eliminate “The Stranger” image? The final result remains unpredictable. 

The starting point consists of two photographs – the artist’s parents, which she sees not only as the beloved, and therefore most beautiful, people for her but also as Adam and Eve figures, the parents of humanity. 

The searching for ideal beauty has always been one of the most running theme in art throughout the centuries. But should it be only brought to formats or whether it is measurable? What exactly is the beauty? What canons, tastes or ethnic customs decide what is and what is not beautiful?

In the “Beautiful” project the beauty mutates every now and then – is elusive, inconsistent. It is a kind of resultant reminding of resultant character of human DNA passing from generation to generation.

The concept of beauty is subjective and individual. Every person has his or her own. Due to our own senses and experiencing the pleasure we find beauty in our family members: wives, husbands, children, parents. People we love are beautiful - to us.

The idea of this exhibition results from intensifying world’s conflicts and divisions between populace. It is also artist’s resistance against questioning humanistic values and it recalls the archetypical “friend-foe” category, yet with an equal sign in it, emphasising the fact we are all one big family.

Projekt został opublikowany 23 września 2016 roku na stronie konkursowej https://biennale2017.weebly.com/ jako 3 na liście wybranych projektów.
Zamieszone na stronie projekty stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają ochronie przewidzianej w tej ustawie.

Kolejna wersja projektu złożona na Biennale w Wenecji 2022 r.
Publikacja na stronie Zachęty w 2021 r.: 
https://labiennale.art.pl/wp-content/uploads/2021/10/23.-Beautiful.-Izabela-Maciejewska.pdf

Tytuł: BEAUTIFUL / L’amour à l’avant-garden

„Piękno kształtem jest miłości”

Cyprian Kamil Norwid

Idea, opis i uzasadnienie projektu

Projekt „Beautiful” jest oryginalną koncepcją artystki sztuk wizualnych Izabeli Maciejewskiej, który powstał w roku 2016 i był propozycją na Biennale w Wenecji w 2017 roku. W roku 2021 artystka poszerzyła projekt o instalację zainspirowaną życiem i twórczością Krzysztofa Pendereckiego. Inspiracją stał się dla niej ogród, który kompozytor tworzył przez większą część swojego życia, przywożąc rośliny z różnych zakątków świata i który był - obok muzyki - jego drugą pasją i miłością. Instalacja łączy owe pasje: muzyka i roślinność wzajemnie oddziałują na siebie i na widza. Dotykanie roślin, a nawet samo zbliżanie się do nich generuje dźwięki z utworów wielkiego artysty. Rośliny, których gatunki są analogiczne do tych w stworzonym przez Pendereckiego ogrodzie, wraz z poruszającym się w ich przestrzeni widzem odtwarzają i generują nowe kompozycje muzyczne. Na bazie istniejących utworów powstają nienapisane dotychczas symfonie, których dźwięki są subtelne i delikatne, o niedużym poziomie decybeli.  Kontakt z przyrodą wzmaga harmonię i poczucie emocjonalnej jedności z naturą, zaś dźwiękowy charakter instalacji sprawia, iż charakterystyczny dla muzyki nowoczesnej aleatoryzm, staje się tutaj namacalnym doświadczeniem widza i wynika z jego aktywności. Zwiedzający stają się zarazem twórcami dzieła.

Roślinność jest co godzinę zraszana - widz może uczestniczyć w tym rytuale miłości i opieki, pozostając w jej przestrzeni. Podłoże wykonane z betonowych, chłonących wodę płyt, po nawilżeniu odkrywa dotychczas niewidoczne napisy i ślady zwierząt, stworzone za pomocą transparentnej hydrofobowej substancji. Pojawia się słowo „miłość” w różnych językach świata. 

Interaktywna instalacja przybiera formę roślinnej świątyni, której zwieńczeniem jest „żyjąca fotografia” z dziejącego się symultanicznie w procesie projektu „Beautiful”. 

Przesłaniem wystawy jest wskazanie potrzeby zmiany samoświadomości ludzi XXI wieku, konieczności dialogicznej postawy wobec świata – relacji Ja-Ty – mówiąc słowami Martina Bubera, życia w zgodzie z samym sobą, innymi ludźmi i naturą. Tytułowa miłość odnosi się bowiem do szerokiego rozumienia tego pojęcia – jako zasady poszanowania i empatii wobec wszelkich żywych istot. 

Człowiek, myśląca cząstka Kosmosu, kierując się racjonalizmem, paradoksalnie przestał rozumieć swoje miejsce na ziemi, tracąc poczucie jedności ze światem na skutek materialnego jedynie jego traktowania. Racjonalizm rozdzielił naturę od kultury oraz świadomości ludzkiej, pokazując nam płaski, jednowymiarowy, fizyczny jedynie świat, który sklasyfikowaliśmy, pokawałkowaliśmy, tworząc z niego gigantyczne laboratorium. W ten sposób zabiliśmy całą planetę, zapominając o ekosystemie, istotach ją zamieszkujących, wewnętrznej sferze życia człowieka – jego emocjach, uczuciach, moralności, duchowości. 

Sztuka winna być skutecznym narzędziem w osiąganiu upragnionej harmonii w świecie, w akceptacji i miłości także wobec tego, co wydaje się niemożliwe do kochania. Szacunku dla planety, zamieszkujących ją wszystkich ludzi bez wyjątku, bez względu na płeć, pochodzenie, rasę, światopogląd, orientację religijną i seksualną oraz dla naszych „braci mniejszych”. 

Dziś artyści poprzez swoje dzieła próbują powrócić do stanu, w którym nie zarysowały się jeszcze granice między „ja” i otoczeniem. Wskazać odbiorcom, że kontakt ze światem powinien opierać się na bezpośrednim uczestnictwie, poczuciu miłości i jedności wszystkiego, co żyje, zaś kontakty między ludźmi powinny wynikać z empatii, będącej warunkiem akceptacji. Namówić do ujrzenia bytu w innym świetle, dotarcia do stanu bezpośredniego jego oglądu, bez intelektualnej deformacji, osiągnięcia równowagi serca i rozumu. Porzucenia oddzielonego od reszty bytu „ja” i urzeczywistnienia swego związku z wszechświatem. Zestrojenia swej psycho-fizycznej energii z energią kosmiczną. Bycia „tu” i „teraz”. Poczucia wieczności czasu i przestrzeni.